
دســـتامــــو دراز میکــــنم ، به ســـمته .....
به ســــمته چــــی؟! به ســــمته کــــــی ؟!
دســـتامو به طرف ســـتاره ای دراز میکـــــنم تا بگیرمش ؛
ستاره در حال چشمک زدنه ، یا روشنه یا خاموش؛
وقتی دستمو به سمتش دراز میکنم ، روشنه .... خوشحال میشم ،
تا میگــــــــیرم تو دســــتم خامــــوش میشــــه ؛
ولـــــش میکنم .... پرتش میکــــــــنم ؛
تا ولــــش میکــــنم دوباره روشـــن میشــــه ؛
ناراحت میشـــــم ، آخه دلـــــم میخواد ستاره ای که تویه دستمه همیشه روشن باشه ،
نه اینکـــــــــه فقط روشنائیش چشـــامو خـــــیره کـــــنه ،
ولـــــی وقتــــــــــی میگـــــیرم تو دســــتم خامـــوش باشــــه ؛
یکــــــی از بدترین اتفاقاتی که ممکـــنه واســـه آدم بیفته چیزی نیست جز ،
« مـــــــــــــــــــــرگ احســــــــــــــــــــــــــاس .... »
و به نظــــر من : « هر مرگی رو میشه تحمل کرد ، جز مرگ احساس »
احساسم گــــم شده !
الـــبته شاید هنوزم هست ولــــی خودشـــو قایـــم کــــــرده !!
شــــــایدم احســــــاســــــم مــــــرده !!!

